วันแรก
ยังร้อนไม่มาก ที่บ้านมียาลดไข้จึงให้กินทุก 4 ชั่วโมงพอกินไปชั่วโมงแรก ลดลงเล็กน้อย พอไปสักชั่วโมงที่ 2-3 ก็ร้อนขึ้นมากอีก
ตกกลางคืน เช็ดตัวแล้ว กินยาก็แล้ว ก็ยังร้อน
วันที่สอง
แม่บอกว่าให้พาไปหาหมอ เพราะไข้ไม่ลด ไปถึงโรงพยาบาลลำดับแรก พยาบาลก็เช็ดตัวให้
วิธีการเช็ดตัว ถอดเสื้อผ้าออกหมด ปิดแอร์ ใช้น้ำอุ่น ผ้า 2 ผื่น
ผื่นแรกแปะไว้ที่หน้าผาก ผื่นที่2 เช็ดทั้งตัว ปีบน้ำหมาด ๆ เช็ดอยู่หลายรอบ
ผื่นที่แปะไว้ที่หน้าผากก็เอามาเช็ดหน้าเช็ดหัว จนตัวเย็น
ก็เอาผ้ามาเช็ดตัวให้แห้ง แล้วรีบใส่เสื้อผ้า ตัวเย็นลงมาก
แต่ได้แป๊ปเดียว ก็ร้อนอีก
เราไปโรงพยาบาลพญาไท 3 คุณหมอวิทยา เค้าบอกว่า เป็นส่าไข้แน่นอน เพราะว่าไม่มีอาการอื่น นอกจากไข้สูง ให้นอนโรงพยาบาล เพราะไข้สูง
เรากะแฟน ก็งงๆ เพราะไม่รู้จักโรคนี้มาก่อน แต่ก็เชื่อหมอ กลัวกลับไปบ้านแล้วเช็ดตัวไม่เป็น ลูกอาจชักได้ เลยตกลงอยู่โรงพยาบาล
แต่ก็ถามหมดก่อนว่า ไม่ได้ให้น้ำเกลือใช่ไหม ได้รับคำตอบว่า ไม่ต้อง แค่กินยาลดไข้ เช็ดตัว เท่านั้น
พยาบาลขอเอาฉี่ และปั่นขี้มูกไปตรวจ เพื่อความชัวร์ว่า ไม่มีโรคอื่น และเข้ามาวัดไข้ทุกชั่วโมง และเช็ดตัวให้ประมาณ 2-3 รอบ ลูกมีอาการถ่ายเหลวเล็กน้อย ไม่มีอะไรต้องห่วง
ตอนเย็น ก็มาแจ้งผล ผลฉี่และขี้มูก ปกติไม่มีเชื้ออะไร
กลางคืน ไข้ 39 ตกใจมาก แต่พยาบาลบอกว่าไม่ต้องกังวล เค้าก็ให้กินยาลดไข้ ชนิดไข้สูงและเช็ดตัว
วันที่ สาม
ก็เป็น Step นี้ คือ วัดไข้ ถ้าตัวร้อนก็กินยาลดไข้+เช็ดตัว ลูกเริ่มไม่มีไข้แล้ว เลยถามหมอว่า กลับบ้านได้หรือยัง คุณหมอตอบว่า เอาให้ชัวร์ก่อน จนไม่มีไข้จะดีกว่า
วันที่สี่ มีผื่น ขึ้น คุณหมอดีใจ บอกว่าเห็นไหมว่าเป็นส่าไข้
จึงได้รู้จักโรคนี้
โชคดีที่เจอคุณหมอเก่ง ลูกเลยไม่ต้องกินยามากมาย^^
